Het werk van Ney Coto Pinzón onderzoekt het innerlijke leven van de mens door middel van herinnering, spiritualiteit, identiteit en collectieve ervaring. In zijn schilderijen fungeren langgerekte figuren, dichte menigten, zwijgende gezichten en rijk gestructureerde oppervlakken als dragers van psychologische en symbolische expressie, die introspectie, verlangen, veerkracht en verbondenheid onthullen. Geworteld in de realiteit van het Latijns-Amerikaanse leven en gevormd door een diepgaand historisch bewustzijn, transformeert zijn kunst persoonlijke en collectieve emotie in tijdloze visuele poëzie, die verzamelaars uitnodigt om niet alleen na te denken over wat zichtbaar is, maar ook over wat er onder de oppervlakte wordt gevoeld.

Zijn artistieke stijl is een kenmerkende mix van post-impressionistische, surrealistische en expressionistische gevoeligheden, samengebracht in een zeer persoonlijke taal. Zijn schilderijen worden gekenmerkt door langgerekte figuren, peinzende of gemaskerde gezichten en dicht opeengepakte groepen lichamen die lijken te zweven tussen herinnering en aanwezigheid.