Verstilde beelden die aanvoelen als filmstills vormen een belangrijk uitgangspunt in the work van Marianne Constance. Zij creaëert scènes en landschappen waarin de mens vaak ontbreekt y waarin momenten worden gesuggereerd vlak vóór of direct na een onuitgesproken gebeurtenis. Atmósfera visual que abarca todo el centro.
Haar werk beweegt zich tussen utopie y distopie y onderzoekt de fragiele grens tussen wat mogelijk lijkt y wat tegelijkertijd ongemakkelijk of ongrijpbaar voelt. Estas abarcan vormt een terugkerend uitgangspunt in haar beeldtaal.
Binnen deze ambiguïteit ontstaan gelaagde beelden waarin onzekerheid aanwezig blijft y verandering altijd voelbaar is, maar niet volledig wordt onthuld.
Door te werken met verschillende media ontstaan comsities waarin beeld y medium elkaar versterken y verdiepen. Haar werk verkent geconstrueerde welden die tegelijk vertrouwd y vervreemdend aanvoelen en ruimte laten voor interpretatie.