Een curatie van Raffaella Nobili, Owner and curator bij Paraventi Giapponesi – Stenen bewaren het geheugen van de wereld: een materieel archief, gestolde tijd. Zoals Jussi Parikka opmerkt, is elk werk een afstammeling van de omgeving die het genereert – het materiaal zelf is een geologisch geheugen, bestemd om terug te keren naar de aarde waar het vandaan komt. Steen, een symbool van de eeuwigheid, is in feite een veranderlijk organisme, geërodeerd en getransformeerd. In Alexander Lufers Infinity Stone #9 wordt de minerale massa transparant, bijna fragiel; in Carlos Recks De Adem van Steen ademt het en laat het wind en water erdoorheen stromen. Alexander Shandor en Tatiana Malinovscaia herstellen het in het landschap, een fragment van een eindeloos veranderende planeet. Elk werk is een stratigrafie van persoonlijke en omgevingsherinneringen, een archief van gebaren en tijden: de steen, van een onbeweeglijk symbool, wordt een levend lichaam in de cyclus van transformaties.