Daniel Schinasi, geboren op 17 mei 1933 in Alexandrië, Egypte, en overleden op 12 april 2021 in Nice, Frankrijk, is de grondlegger van het neofuturisme. Zijn werk was gericht op het uitdrukken van thema's als waardigheid, herinnering en hoop, en gaf de toeschouwer een gevoel van beweging en geloof in vernieuwing. Daniel had meer dan 300 persoonlijke tentoonstellingen. Hij schilderde muurschilderingen in treinstations, ziekenhuizen, kerken, scholen en universiteiten in heel Europa. Als grondlegger van het neofuturisme herinterpreteert Schinasi Marinetti's futurisme en stelt hij een ethische moderniteit voor. Zijn kunstwerken werpen nieuw licht op de ontwikkeling van de Italiaanse avant-gardes in de 20e eeuw en laten zien hoe Schinasi het futurisme op innovatieve wijze herinterpreteert, het bevrijdt van de retoriek van mechanisatie en de dystopische gevolgen ervan, en tegelijkertijd een boodschap van hoop en vrede overbrengt. In tegenstelling tot het hectische beeld van de consumptiemaatschappij beeldt Schinasi machines af die worden aangestuurd door menselijke spieren en ademhaling, zoals fietsen. Hiermee benadrukt hij de harmonie tussen mens en natuur.