Francien Krieg is een Nederlandse schilder wiens werk het menselijk lichaam onderzoekt als een plek waar tijd, kwetsbaarheid, kracht en onzekerheid zichtbaar worden.

Jarenlang stond ze bekend om haar schilderijen van ouder wordende vrouwenlichamen, waarin ze conventionele ideeën over schoonheid, schaamte en zichtbaarheid ter discussie stelde. De laatste jaren heeft ze haar focus verbreed. Ze schildert nu jonge mannen, boksers, zwevende figuren, slapende lichamen en adolescenten op de grens tussen kindertijd en volwassenheid.

Krieg is niet geïnteresseerd in het lichaam als een ideale vorm, maar als iets fragiels, vreemds en eerlijks. Haar schilderijen tonen vaak mensen op het moment dat het masker begint af te vallen: een bokser na de wedstrijd, een jongen die in het water drijft, een figuur die rust, zich terugtrekt, zich verzet of zich overgeeft.

Haar werk beweegt zich tussen tederheid en ongemak, schoonheid en onrust. Ook haar schilderproces is directer en kleurrijker geworden, met een toenemend gebruik van alla prima-schildertechnieken die directheid, risico en energie in het oppervlak brengen.