Gianfranco Covino, een autodidact kunstenaar, beeldhouwt voornamelijk met gebakken klei en papier-maché en baseert zijn werk op een rijke theatrale en educatieve achtergrond. Hij combineert beeldhouwkunst en schilderkunst en herinterpreteert het masker vanuit zijn etnotheatrale wortels om het binnen de hedendaagse kunst te plaatsen, waarbij hij inspiratie put uit zowel de natuur als de grote meesters. Via zijn maskers onthult hij het onzichtbare, stelt hij vragen over het onbewuste en brengt hij een diepgaande uitnodiging tot dromen over, waarbij hij onderzoekt wat er achter elk gezicht verborgen ligt.