Stefano Mazzolini werd geboren in Parma in 1968. In 1989 behaalde hij het diploma van Master of Art in picturale decoratie aan het Paolo Toschi Instituut in Parma. In zijn meest recente productie lijkt schaduw het te winnen van licht, luminescentie is de gemene deler die het zichtbare in elke vorm transfigureert, een herinnering schetst met contouren van verblindende impulsen alsof hij de ziel wil onthullen dat elke levende en niet-levende vorm de dezelfde zaak. Ze komen naar voren als evenveel elektrische ontladingen, sporen die erop wijzen dat de verslechtering van de tijd leidt tot de desintegratie van de materie zelf, waardoor gaten van afwezigheid ontstaan, discrepanties in het weefsel die tussen de texturen van de fysieke compositie een soort herinnering aan het onderwerp genereren. Personages, stillevens, uitvindingen, lichamen, objecten worden afgebeeld met een rusteloze expressiviteit alsof ze door een geheugenscanner zijn gegaan, een plaat uit het verleden waarin hij leefde van zijn eigen energie en vandaag met de degradatie van de tijd de aura van het geheugen stoffelijk overschot.