Dario Longo

Ik ben Dario Longo. Ik ben bang voor kleuren, maar als ik ze gebruik, gebruik ik fluorescerende kleuren. Ik kan mijn atelier niet netjes houden en tegelijkertijd dromen van een lege kamer. Ik zou een ruimte vullen met objecten, maar niet met woorden. Mijn kunst bestaat uit een grote plank vol objecten. Ik heb er nooit aan gedacht om ze een nieuw leven te geven; ik heb er altijd aan gedacht om ermee te leven, ze mee naar huis te nemen en ernaar te kijken: je kunt schoonheid vinden in de kleine details van dingen die nooit kunst zijn geweest. Mijn verhaal begint eigenlijk toen ik lang geleden een tafelvoetballer vond. Dat is mijn belangrijkste object. Sindsdien heb ik nog veel meer objecten in mijn leven gevonden.