Evelyn Wagener

Ik schilder niet om te behagen. Ik schilder, omdat ik anders verdwijn.
Mijn kunst is geen decoratie – het is een afdruk.
Een ruimte tussen kleur, geheugen en huid.

Ik heb niets uitgevonden.
Ik verzamelde wat niemand wilde:
Lagen van verlies, fragmenten van verlangen, ongehoorde stemmen.

Mijn schilderij is geen antwoord.
Het is een spoor – van pijn, van genade.
Een werk dat in mij begon lang voordat ik wist dat het schilderen was.
En soms, als de kleur geneest, danst het huilen tot de ochtend.