Luisa Sodano

Mijn schilderijen zijn ontstaan vanuit één enkele dringende behoefte: het behoud van wat dreigt te verdwijnen.
Ik begin bij echte plekken, concrete emotionele verbindingen en beleefde momenten. Wanneer ik die op het doek overbreng, ondergaan ze een transformatie. Een hemel wordt huid. Een lichaam krijgt een blauwe tint.
Dit is geen stilistische keuze: het is het schilderij dat mij laat zien dat deze momenten veel meer inhouden dan wat het oog kan waarnemen.
Door middel van beeldende kunst bewaar ik wat niet verloren mag gaan: waardigheid, vrijheid, puurheid.
Voor mij is kleur een daad van verzet – tegen versnippering, tegen het systeem.
Daarom bestaan olieverf en acrylverf, pastel en bladgoud, realisme en symboliek naast elkaar in mijn werk. Het is geen tegenstrijdigheid: het is de meest oprechte taal die ik heb gevonden om uit te drukken wat ik wil zeggen.
Het behoud wordt dan een revolutie: ongehoorzaamheid om te leven, in plaats van simpelweg te bestaan.