Maria Dobrican

Mijn artistieke onderzoek komt voort uit het weglaten van elementen, uit het verlangen om ruimte te laten voor stilte, licht en wat vaak onzichtbaar blijft. Door middel van schilderkunst, materie en contemplatieve fotografie onderzoek ik de fragiele grens tussen aanwezigheid en afwezigheid. Mijn werken gedijen op het evenwicht tussen leegte en materie, licht en schaduw, gebaar en verstilling. Ik voel me aangetrokken tot alles wat de sporen van tijd en imperfectie draagt: versleten jute, onbewerkt papier, pigmenten, krijt, water, vezels en verweerde oppervlakken. Ik gebruik ze niet als decoratieve elementen, maar als emotionele sporen en stille herinneringen.
Het minimalisme dat ik nastreef is noch koud noch geometrisch, maar contemplatief en materieel, beïnvloed door wabi-sabi-esthetiek en oosterse gevoeligheden, en samengevat in mijn Sostanza Sottile-serie. Het 'onvoltooide' is een fundamenteel onderdeel van mijn artistieke taal: ik ben geïnteresseerd in suggereren in plaats van verklaren, waardoor de kijker de ruimte krijgt om emotioneel af te maken wat niet volledig wordt onthuld.