Pascale Cormouls

Pascale Cormouls, een autodidactische schilderes, omschrijft zichzelf als een schilderes van emotie. Ze put inspiratie uit de externe realiteit om een emotionele reis vast te leggen.
Ik ben niet beïnvloed door een bepaalde school en streef er niet naar om bij een stroming te horen. Ik wil vrij blijven in mijn schilderkunst. Mijn inspiratie kan voortkomen uit mijn innerlijke emoties, maar ik vind haar vooral in de natuur.
Ik probeer het niet getrouw na te bootsen, maar de schoonheid van de materialen, de texturen, het verstrijken van de tijd en wat het ons lijkt te willen vertellen, te onthullen.
Een deel van mijn werk is ontstaan uit pareidolie, een illusie die ertoe leidt dat men een bekende vorm herkent in een wolk of rook. Zelf zie ik bekende figuren in bomen, boomstammen en stronken.
Deze pareidolie voedt mijn blik en mijn verbeelding.
Ik onderzoek mijn eigen emoties, maar laat ruimte voor de persoonlijke interpretatie van elke kijker.