Wilson Gonzalez

González, getraind door de kleuren van de aarde en keramiek, brengt de beelden van zijn geheugen over via zijn schilderijen. Haar werken, rijk aan kleuren en texturen, geven uitdrukking aan haar herinneringen en emoties met de spatel en haar handen. Op emotionele en krachtige wijze legt hij het geweld van de oorlog en de brute ontheemding vast op zijn doeken, waarmee hij een verlangen naar de verloren mensheid weerspiegelt.