Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Regen dient al lang als een krachtig symbool in de kunst en vertegenwoordigt een complex scala aan emoties en ideeën. Het kan worden gezien als een bron van vernieuwing en levengevend voedsel, maar ook als een symbool van melancholie, verdriet of eenzaamheid. De vage lijnen en gedempte kleuren van een regenachtig tafereel kunnen een gevoel van introspectie en stille overpeinzing oproepen, terwijl een stortbui overweldigende emoties of een krachtige natuurkracht kan symboliseren. De psychologische connotatie van regen heeft vaak betrekking op reiniging, zowel fysiek als emotioneel, het wegspoelen van het oude om plaats te maken voor het nieuwe. Door de kunstgeschiedenis heen is het thema regen op verschillende manieren onderzocht. In de impressionistische periode legden kunstenaars zoals Gustave Caillebotte de glinsterende, spiegelende straten van Parijs vast na een regenbui, zoals te zien is in zijn beroemde schilderij Paris Street; Rainy Day. In de 20e eeuw kreeg het thema een meer emotionele of symbolische dimensie. In de fotografie werd regen in stedelijke omgevingen een belangrijk onderwerp voor meesters van het medium. Henri Cartier-Bressons iconische foto Behind the Gare Saint-Lazare legt een man vast die over een plas springt, wat zijn concept van het 'beslissende moment' in een regenachtig landschap belichaamt.