Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Asfalt in de kunst fungeert als een rauw symbool van moderne verstedelijking, menselijk verkeer en de ruwe, industriële materialiteit. Psychologisch gezien roept het donkere, gestructureerde oppervlak stedelijke vervreemding, permanentie en de stille paden op die menselijke reizen met elkaar verbinden. Sinds 1950 hebben hedendaagse kunstenaars asfalt niet langer slechts als achtergrond beschouwd, maar getransformeerd tot een primair medium en conceptueel instrument. Conceptueel pionier Ed Ruscha vierde dit alledaagse oppervlak in zijn baanbrekende kunstenaarsboek Thirtyfour Parking Lots (1967), waarmee hij gewone verharde ruimtes verhief tot hoge kunst. Later integreerde Mark Bradford straattexturen, teer en stedelijk afval in complexe, gelaagde doeken zoals Helter Skelter I (2007), die de sociaaleconomische realiteit van het stadsleven weerspiegelen. In de fotografie legde de wereldberoemde William Eggleston de hypnotiserende, door de zon gebakken kwaliteit van landelijke wegen vast in zijn iconische dye-transferprint Untitled (En Route to Memphis) (1971). Deze selectie onderzoekt asfalt als een krachtig canvas voor stedelijke identiteit.