Een curatie van Raffaella Nobili, Owner and curator bij Paraventi Giapponesi – Het lichaam bewaart wat de geest vergeet; het is een archief van gebaren, geschriften, herinneringen en stiltes. Het is niet slechts een steunpilaar, maar een agentschap, een actieve aanwezigheid die in de wereld handelt en deze transformeert. Elk lichaam is historisch en cultureel gesitueerd, doorkruist door sociale, affectieve en politieke krachten die als lagen van herinnering neerslaan. In sommige werken, zoals die van Deborah Lang, is de figuur in de tekst gegraveerd, alsof het vlees weer tevoorschijn komt uit de pagina's van het woord; in Juca Márlon wordt de huid een emotioneel oppervlak, een veld voor de inscriptie van ervaring. Deze spanning tussen lichaam en teken vindt een precedent bij Shirin Neshat, die in haar serie Women of Allah (jaren 90) de vrouwelijke huid transformeert tot een territorium van identiteit en verzet. Een lyrische echo van deze poëtica is ook terug te vinden in Peter Greenaways The Pillow Book (1996), geïnspireerd op het dagboek van Sei Shōnagon, waarin schrijven op het lichaam een erotische en rituele handeling wordt, een levende herinnering aan het zelf. In deze werken representeert het lichaam niet alleen emoties, verhalen en verlangens, maar handelt het ook, verzamelt het, en geeft het terug, en onthult het zo zijn verbondenheid met tijd en plaats.