Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Marilyn Monroe is het ultieme archetype van het 20e-eeuwse icoon en symboliseert de kruising van glamour, tragedie en de massaconsumptie van beroemdheid. Voor kunstenaars vertegenwoordigt ze de spanning tussen het publieke imago en de private kwetsbaarheid, vaak met psychologische connotaties van het masker van de "blonde bombshell" dat een complex innerlijk leven verbergt. Sinds 1950 vormt haar imago de basis van de popart, het meest bekend in Andy Warhols "Marilyn Diptych" (1962), waarin haar onsterfelijkheid werd onderzocht door middel van mechanische herhaling. Salvador Dalí verdiepte zich ook in haar mythe in zijn surrealistische "Marilyn Monroe" (1967). In de hedendaagse kunst gebruikte Douglas Gordon haar filmstills om geheugen en tijd te onderzoeken in "Self-Portrait of You + Me (Marilyn)" (2006). In de fotografie legde de wereldberoemde Bert Stern haar laatste dagen vast in het aangrijpende "The Last Sitting" (1962), dat een rauw, intiem contrast vormt met haar gepolijste studiofoto. Deze collectie viert haar blijvende kracht als symbool van zowel de Amerikaanse droom als de inherente kwetsbaarheid ervan.