Een curatie van Rita Cerciello, Founder & Senior Curator bij Independent Art Advisory – "Mijn ziel is een verborgen orkest; ik weet niet welke instrumenten, welke vioolsnaren en harpen, trommels en tamboerijnen ik in mezelf laat klinken en botsen. Ik ken mezelf alleen als een symfonie." — Fernando Pessoa Over Saudade spreken is de "metafysische hallucinaties" van Antonio Tabucchi betreden. Het is geen simpele nostalgie, maar een onbeschrijflijke gemoedstoestand, een moment waarop het verleden niet achter ons ligt, maar als een schaduw naast ons meeloopt. Deze tentoonstelling onderzoekt de "Anatomie van de Melancholie" aan de hand van de structurele kwetsbaarheid van het werk van Sophie Pirot, EVIAL en Marine Walon. We zien de "Onrust" van Pessoa weerspiegeld in de donkere, bezielde abstracties van Yari Ostovany en Stephanie Visser, en het letterlijke "Addio" (Vaarwel) van Vito Difilippo. Het narratieve hart van de collectie wordt gevormd door de poëtische fragmenten van François Pagé, wiens lange titels fungeren als literaire echo's van de beeldende kunst. Van de 'metafysische landschappen' van Vladimir Kolosov tot de 'stille stranden' van Barbara Schauß, deze 29 werken nodigen je uit om te verdwalen in de mist. Zoals Tabucchi geloofde, is het geheugen geen graf, maar een levende dialoog. Dit is een eerbetoon aan het 'verlangen naar wat er nooit is geweest' en de schoonheid van de liefde die overblijft.