Alessandro Pumo, geboren in Catania, combineert literatuur en beeldende kunst en werkt voornamelijk met olieverf op doek en pastel op papier. Zijn stijl, meer figuratief dan figuratief, zoekt naar de realiteit zonder een vooraf bepaalde betekenis op te leggen. Pumo verkent de dynamische spanningen tussen actie en wachten, historische ruis en de stilte van de herinnering, en creëert zo een delicate balans tussen realiteit en ontsnapping. Zijn werken roepen liminale emoties op, vangen de fragiele kortheid van de waarheid voordat deze vervaagt, en wekken een respectvolle stilte op voor datgene wat erop staat gezien te willen worden.