Mijn kunst ontstaat vanuit een manier van waarnemen die niet oplost in heldere lijnen of gesloten vormen, maar leeft in fragmenten. Ik zie de wereld niet als een geheel, maar als een structuur opgebouwd uit individuele onderdelen – een compositie van lijnen, punten, vlakken en de ruimtes daartussen. Het zijn deze ogenschijnlijk geïsoleerde componenten die in mijn werk samenkomen tot een groter beeld. Mentaal beweeg ik me tussen ruimte en tijd, waarbij ik fragmenten, vluchtige momenten en visuele impulsen vastleg. Deze fragmenten staan aanvankelijk op zichzelf, bijna onafhankelijk van elkaar, en vinden elkaar pas door een bewuste ordening. Op deze manier ontstaat een nieuwe orde – geen loutere weergave van de werkelijkheid, maar een interpretatie van hoe ik die ervaar. Wat ontstaat is geen gesloten verhaal, maar een uitnodiging. Een systeem dat de kijker uitnodigt om zelf verbanden te leggen en eigen betekenissen te vinden. BADASAR