Schilderen is voor mij een vorm van gestructureerd en toch persoonlijk onderzoek – een langzame ontvouwing van innerlijke vragen, herinneringen en ideeën. Ik werk in series, elk ontwikkeld rond een specifieke intellectuele uitdaging, volgens een weloverwogen en programmatische structuur.

Eerdere series zoals Cracks in the Past onderzochten de fragmentatie van herinneringen, terwijl Ribbon Fabrics reflecteerde op de langzame genezing van oude wonden door middel van lagen en texturen. Mijn huidige serie, Relations, richt zich op hoe we alleen, in paren, in groepen bestaan – en hoe deze dynamiek tot uiting komt in vorm, ritme en ruimte.

Met behulp van zowel tekenen als schilderen bouw ik composities waarin minimalistische taal en emotionele resonantie samenkomen. Ik zoek geen reductie, maar helderheid – een stille intensiteit waarin balans, contrast en stilte allemaal hun plaats hebben. Voor mij is elk schilderij geen statement, maar een open vraag, een uitnodiging tot reflectie.