Benoit Ipas gebruikt voornamelijk koolstofvezel, een materiaal dat hij verwierf tijdens zijn tijd in de luchtvaartindustrie in Toulouse, om de toepassing van industrieel ontwerp in de kunst te onderzoeken. Zijn techniek kenmerkt zich door een precieze en gestructureerde minimalisme, waarbij technologische meesterlijkheid en esthetiek samenkomen en een spiegelend oppervlak ontstaat dat wordt versterkt door het spel van licht en schaduw. Met zijn sculpturen probeert hij een gevoel van ingetogen perfectie op te roepen, waarbij elegantie en strengheid samensmelten en de inherente schoonheid van het materiaal wordt gevierd.