Carlos Perez Lorca, een autodidact kunstenaar uit Brussel, drukt zich uit door middel van fotografie, sculptuur, tekenen en schilderen. Als kind bracht hij enkele jaren geïsoleerd door in een kinderziekenhuis voor chronische ziekten. Aan zijn lot overgelaten, gebruikte hij tekenen om zijn onbeschrijflijke pijn te verwerken. Tegenwoordig onderzoekt hij diverse technieken, afwisselend dromerige en zoete composities met voorwerpen uit zijn kindertijd, zoals marshmallows en poppen, en expressieve, spontane schilderijen die hun kracht putten uit de stromingen van het onderbewustzijn. Zijn werk is diep ontroerend door de verontrustende emotionele lading en nodigt ons uit om de complexiteit van de ziel en de diepten van de menselijke dwaasheid te ervaren.