Mijn naam is Daniel Heinz, een schilder uit Leipzig. Mijn werk komt voort uit een kinderlijk verlangen om contact te maken met dieren – een innerlijke impuls om ze zo te schilderen dat ze de ruimte om ons heen bewonen.
Geïnspireerd door de porseleinschilderkunst van mijn moeder en Aivazovsky's De Negende Golf, volgde ik een opleiding tot glas- en porseleinschilder. De precisie van het laag voor laag aanbrengen van verf werd de basis van mijn artistieke taal.
Tegenwoordig combineer ik dit ambacht met spontane gebaren met paletmessen, penselen en vloeiende verf. Structuur en expressie ontmoeten elkaar waar controle en vrijheid samenkomen, en intimiteit en afstand.
Mijn doel is niet om dieren als symbolen af te beelden, maar om ze als onafhankelijke wezens te ontmoeten. Door de dialoog van detail en beweging ontstaat een "ademende stilte" – oppervlakken die wilde dynamiek en afgemeten traagheid verenigen.
Geen symbolen. Geen decoratie. Alleen aanwezigheden die hun ruimte opeisen.