De schilderijen van Darren Jekel, opgeleid door Wayne Thiebaud, hebben mediterrane kleuren en romige penseelsensualiteit. Beïnvloed door Anselm Kiefer op de graduate school, hebben Jekels schilderijen ook een alchemistische taaiheid en een schokkende nuchterheid, alsof ze zomaar aan de muur zijn gegroeid. Hij woont al zijn hele leven in de San Francisco Bay Area en schildert de chaparral en eiken savanne die hij kent, de rotsachtige kronkelige grond en de glooiende heuvels helder verlicht onder een helderblauwe lucht. Onlangs heeft Jekel het ironische, cynische verhaal van het postmodernisme losgelaten en vervangen door metamoderne ernst. Als overlevende van een verschrikkelijke bosbrand, terwijl zijn huis op wonderbaarlijke wijze overeind bleef staan nadat een zwart geworden landschap was afgekoeld, onderzoekt hij nu het nieuwe leven dat in zijn kielzog is gegroeid. Levend in een aan vuur aangepast landschap van wedergeboorte gebruikt hij houtskool terwijl hij de rijmende lijnen van kronkelige heuvels en sensuele figuren schildert. Het schilderij van Darren Jekel heeft een existentiële kracht en biedt een nieuw perspectief op “moeder” natuur.