Edith Simonnet, een bekroonde Franse beeldhouwer en schilder, laat 'schoonheid haar grammatica opleggen' door haar kunst. Haar artistieke principes komen overeen met die van Homer, omdat ze handarbeid beschouwt als een moment van genade, waarin een godheid aan het werk is. Simonnet omschrijft zichzelf als een 'vakman van schoonheid, een pottenbakker of dichter, en kleermaker van beelden'. Haar onderwerpen gemaakt van aarde, olie en inkt worden omgezet in gips en brons.