Francis Leal gebruikt schilderkunst, tekenen, aquarel, Oost-Indische inkt, pastel en houtskool, en baseert zich daarbij op een mix van beeldende kunst en architectuur. Zijn techniek onderzoekt de spanning tussen impressionistische figuratie en een nooit volledig abstracte vorm, waarbij gebaar, materiaal en gelaagdheid een ruimte onthullen die doordrenkt is met de herinnering aan beweging. Via zijn werken brengt hij de intensiteit van gewaarwordingen en de rauwe emotie van geleefde ervaringen over, en nodigt hij de kijker uit om het ritme van de wereld en de poëzie van natuurlijke overgangen te voelen.