Ontdek de creatie in interieurs
Andere kunstwerken door Galyna Antonenko
Een klein meisje plantte met hoop en zorg een klein papaverzaadje en tegen de ochtend was er op wonderbaarlijke wijze een kolossale papaver op de plek gegroeid. De enorme rode bloemblaadjes en stevige groene stengel torenden boven haar uit en creëerden een tafereel van verwondering en betovering. De ogen van het meisje fonkelden van genot toen ze zich verwonderde over de transformatie van haar nederige zaadje in een nacht in een prachtige bloem.
- Techniek : Acryl op Canvas
- Overige details : Kunstwerk op houten raamwerk. Klaar om op te hangen. Omlijsten op aanvraag.
- Afmetingen : 15,7x15,7in
Galyna Antonenko
Portugal
Ik, Galyna Antonenko, ben van opleiding architect.
Ik heb zes jaar schilderkunst gestudeerd in het privéatelier van de beroemde Oekraïense kunstenaar V. Sosna. Ik gebruik voornamelijk heldere acrylverf in mijn werken.
Mijn kunst is een poging om de tijd stil te zetten.
Als ik portretten van vrouwen schilder, is het alsof ik tegen ze fluister: "Stop even, je bent zo mooi!"
Ik word geïnspireerd door die korte, bijna onmerkbare momenten waarop een persoon echt zichtbaar wordt – zonder te poseren, zonder bescherming, gewoon zichzelf.
De vrouwen in mijn schilderijen zijn geen modellen, maar weerspiegelingen van innerlijke kracht, kwetsbaarheid en schoonheid in eenvoud.
Ik zoek in elk gezicht het licht waar het leven verborgen ligt.
Kinderportretten nemen een bijzondere plaats in mijn werk in. Volwassenen streven ernaar om te verschijnen, terwijl kinderen ernaar streven om simpelweg te voelen. En ik streef ernaar dit pure gevoel vast te leggen: verrukking, verrassing, verdriet, vreugde – alles wat ons levend maakt. Mijn schilderijen zijn meer dan alleen afbeeldingen. Het is een dialoog met het moment.
Ik heb zes jaar schilderkunst gestudeerd in het privéatelier van de beroemde Oekraïense kunstenaar V. Sosna. Ik gebruik voornamelijk heldere acrylverf in mijn werken.
Mijn kunst is een poging om de tijd stil te zetten.
Als ik portretten van vrouwen schilder, is het alsof ik tegen ze fluister: "Stop even, je bent zo mooi!"
Ik word geïnspireerd door die korte, bijna onmerkbare momenten waarop een persoon echt zichtbaar wordt – zonder te poseren, zonder bescherming, gewoon zichzelf.
De vrouwen in mijn schilderijen zijn geen modellen, maar weerspiegelingen van innerlijke kracht, kwetsbaarheid en schoonheid in eenvoud.
Ik zoek in elk gezicht het licht waar het leven verborgen ligt.
Kinderportretten nemen een bijzondere plaats in mijn werk in. Volwassenen streven ernaar om te verschijnen, terwijl kinderen ernaar streven om simpelweg te voelen. En ik streef ernaar dit pure gevoel vast te leggen: verrukking, verrassing, verdriet, vreugde – alles wat ons levend maakt. Mijn schilderijen zijn meer dan alleen afbeeldingen. Het is een dialoog met het moment.