Hanna Bell, een voormalige verpleegster in de geestelijke gezondheidszorg die kunstenaar is geworden, gebruikt acrylverf op grote doeken en combineert haar verzorgende achtergrond met expressieve creativiteit. Haar schilderijen, uitgevoerd met snelle, energieke streken en een levendig palet, schommelen tussen abstracte energiekaarten en symbolische figuraties, waarbij ze de innerlijke strijd van de mensheid en haar beladen dans met de natuur vastleggen. Elk stuk van Bell resoneert met een rauwe waarachtigheid en roept een spectrum aan emoties op, van de onrust van angst tot de bevrijding van kameraadschap.