John Rooke is een autodidactische schilder met een achtergrond als professioneel muzikant. Hij gebruikt zijn ervaring in de klassieke muziek voor abstracte schilderijen en tekeningen, voornamelijk met olieverf en koudwas op houten panelen. Zijn techniek is iteratief, waarbij hij verf en vloeipapier in lagen aanbrengt en weer verwijdert om texturen te creëren die spontaan evolueren en de ideeën van tijd en transformatie belichamen. Rooke's kunst straalt een emotionele resonantie uit – zijn werken intrigeren en verontrusten op subtiele wijze en nodigen de kijker uit tot reflectie, waar diepe, onuitgesproken gevoelens en persoonlijke ontdekkingen zich ontvouwen.