Kakha Esebua beschrijft zijn artistieke richting als gekoppeld aan post-avantgardisme, waarin de verhalen elementen van surrealisme en dadaïsme op een onlogische manier combineren. In zijn schilderijen vindt de verbinding van absurde, tegengestelde onderwerpen en vormen organisch plaats. Esebua's expressieve verklaring, overgebracht door middel van fantastische beelden, brengt de "diepe psychologische kant van kunst" over om de interesse van de kijker in het leven en de menselijke natuur te motiveren.