De Poolse kunstenaar Lukasz Jozefowicz, geboren in een geslacht van beeldhouwers, ontwikkelde zijn vaardigheden en verweefde theaterkunst met zijn abstract expressionisme. Zijn doeken, vol intuïtieve interactie tussen aardse en synthetische tinten, weerspiegelen de vergeten taal van alledaagse menselijke interacties. Hiermee visualiseert hij de vluchtige essentie van gedeelde menselijke ervaringen. Door minimalistische esthetiek te benutten, creëert Jozefowicz ruimtes van stilte te midden van chaos, die troost en introspectie bieden aan elke toeschouwer.