De Australische mixed-media kunstenaar Malcolm Koch onderzoekt in zijn kenmerkende praktijk, "Membrane Art", hoe een enkele fysieke handeling op een sterk gebogen oppervlak meerdere, geïntegreerde expressies oplevert wanneer het oppervlak wordt afgevlakt. Koch werkt met linnen, synthetische membranen en koper en rolt of vouwt het materiaal strak op voordat hij er markeringen op aanbrengt in de vorm van verf, sneden, hitte of chemische reacties. Eenmaal losgelaten en afgevlakt, blijken de ogenschijnlijk afzonderlijke, uiteenlopende gebaren op het vlak één enkele, uniforme handeling te zijn, bepaald door de geometrie van de kromming.

Deze diepe focus op beperking en veranderde perceptie komt voort uit Kochs persoonlijke geschiedenis, waarin hij opgroeide met een diepdove vader en een doofblinde moeder. Binnen deze praktijk wordt beperking omgezet in mogelijkheid; de fysieke blinde vlekken van het gebogen oppervlak beperken het werk niet, maar creëren juist geheel nieuwe manieren om betekenis te construeren. Uiteindelijk fungeert het voltooide vlakke oppervlak als een permanent visueel archief van de herinnering aan de curve.