Het belangrijkste thema in het werk van Marc Abele is 'ontwikkeling' op zich, die hij omschrijft als 'onuitputtelijk'. Zijn schilderijen zijn een transformatie van concepten naar abstracte en niet-representatieve, non-verbale picturale vormen. Wanneer Abele in zulke termen werkt, overdenkt hij de betekenis ervan en relateert deze aan wat hij om zich heen ziet, wat 'een ketting van picturale ideeën op gang brengt'. Zijn nieuwe composities zijn ook geïnspireerd op de formele kenmerken van eerdere stukken.