Marjon Trap komt voort uit een levenslange fascinatie voor fotografie en hanteert een suggestief oog en een nauwgezette techniek. Ze geeft toe dat ze een herhaaldelijk proces doormaakt van het vastleggen en verfijnen van 'technisch complexe beelden' en het herschikken met behulp van een pincet totdat de compositie zijn beste kant laat zien. Trap's fascinatie voor de dualiteit van kwetsbaarheid en glorie komt tot uiting in haar verkenning van verouderde bloemen, waarbij ze onze ideeën over schoonheid en imperfectie uitdaagt. Haar frame wemelt van de 'harmonische dissonantie' van de levenscyclus van de natuur en legt de etherische schoonheid van imperfectie en de vergankelijkheid van het leven vast.