Myriam Maya begon met schilderen vanuit de behoefte om haar innerlijke leven zichtbaar te maken. Vanaf het begin ontwikkelde haar werk zich tot een vertaling tussen intieme ervaringen en de waarneming van de omgeving, waarbij ze de relatie tussen emotie, gedachte en kleur als onlosmakelijke talen onderzocht. Chromatisch contrast werd een van haar belangrijkste middelen, niet alleen als plastisch element, maar ook als zintuiglijk instrument dat innerlijke gemoedstoestanden kon onthullen.

Haar werk vloeit voort uit intuïtie en aandachtig luisteren, waarbij ze schilderkunst beschouwt als een ruimte waar het zichtbare en het onzichtbare met elkaar in dialoog treden. Elke serie vormt een gevoelig onderzoek dat ernaar streeft innerlijke ervaringen om te zetten in visuele aanwezigheid, waarbij altijd een spanning tussen contemplatie en openbaring behouden blijft.

Gedreven door de overtuiging dat kunst tegelijkertijd een boodschap, een passie en een vitale noodzaak is, reageert haar werk niet op externe trends, maar op een oprechte drang om te creëren.