Nancy Barasch, opgegroeid in de kerk, heeft een autodidactische achtergrond. Haar canvas diende vaak als speeltuin voor neo-expressionisme, figuratiekunst en haar vroege artistieke verkenningen. Ze is een verhalenverteller; haar kunst weerspiegelt oude beschavingen, religieuze verhalen en de wereld in zijn ruwe vorm. Baraschs werk is een levendige dialoog, die de schommelingen van haar leven uitstraalt en zelfs zichzelf verrast met suggestieve uitkomsten.