Nikolai Müller, een gediplomeerd schilder, gebruikt in zijn werk ook kunsttherapeutische technieken. Zijn stijl is experimenteel en hij speelt met de onvoorspelbaarheid van verdunde verf op het doek en de dichte textuur die ontstaat door het schilderen met het paletmes. Hij beweegt zich daarbij tussen surrealisme, figuratie en abstractie. In de kunst van Müller komt een diepgaande reflectie op zelfperceptie en sociale normen tot uitdrukking. Hij schuwt zelfportretten en bevrijding door het afbreken van conventionele barrières niet.