Noha studeerde in 1992 af aan de Faculteit Schone Kunsten. Haar visuele ervaring draait om interacties tussen mens en tijd, beginnend met tekenen, schilderen, overbrengen of zelfs zacht beeldhouwen. Deze media verweven zich in een staat zoals de hedendaagse menselijke staat, de verwevenheid verschijnt als sporen die het menselijk wezen hebben gevormd, of als levenservaringen die zich opstapelden om de mentale en fysieke staat van het menselijk wezen te hervormen, of de impact van een specifieke periode in de tijd op de vorm en samenstelling van een samenleving die een visuele staat opent door sociale klassen, waardoor een emotioneel geërfd visioen achterblijft. Soms verschijnen deze interacties in de botsing tussen vrouw en natuur, omdat de moeder een bemiddelaar wordt door de omgeving van de natuur naar de mens. Het kan ook verschijnen als de druk die op de mens individueel en collectief valt.