Paolo Cristiani, geboren in Milaan in 1956, is ingenieur en algemeen directeur van een biomedisch onderzoeksconsortium. Als professioneel fotograaf in de jaren 80 gebruikt hij fotografie, schilderkunst en beeldhouwkunst om de menselijke reis en de emoties van transitplaatsen te verkennen, waarbij hij inspiratie put uit de literatuur van Calvino. Zijn technieken variëren van fotografisch realisme tot figuratieve schilderkunst en hout- en terracottasculptuur, waarbij hij altijd streeft naar het vastleggen van momenten uit het leven en persoonlijke gevoelens. Zijn werken brengen diepe momenten van verwachting en introspectie over en nodigen de kijker uit om universele emoties te delen op de meest uiteenlopende plekken ter wereld.