Ik begon met het beeldhouwen van zeep en was voordat ik ook maar enig idee had van wat kunst zou kunnen zijn. In 2004 besloot ik met een nobeler materiaal te gaan werken. Zo ontdekte ik in India steen van ambachtslieden. Hierdoor kon ik het benaderen, demystificeren en begrijpen dat het met geduld voor mij toegankelijk was.
Ik kijk naar haar en volg haar ader zoals je de rondingen van een vrouw streelt. Zijn lijn wijst mij de weg. Ik ben niet de beslisser. Ik duik in zelfontdekking en zelfontdekking.
Rauw polijsten we onszelf in de sensualiteit van het gebaar. In een clinch werken zij en ik aan onze mise en afgrond. We brengen de essentie naar boven, het beste van wat we samen met al onze imperfecties kunnen opbouwen. Meditatieve en abstracte vormen worden geboren, spiegels van de ziel.
Mogen degenen die mijn werk ontdekken emoties delen en zichzelf onthullen.