Ik ben een autodidactische schilder en wat mij onderscheidt, is mijn vrije en instinctieve kleurgebruik, dat in mijn werk gelaagd is om dichte texturen en drukke stedelijke landschappen te creëren. Ik begon met meer spontane en luchtige werken en evolueerde vervolgens naar een meer bewuste en kritische benadering. Tegelijkertijd verken ik abstractie met werken geïnspireerd door Pollock en Rothko. Mijn steden zijn geboren uit abstracte fundamenten. De stad als een complex organisme dat de tegenstellingen van onze tijd weerspiegelt. Mijn series onderzoeken drie grote kwetsbaarheden: de kwetsbaarheid van steden voor klimaatverandering, de wonden die de mens toebrengt door oorlogen en gemanipuleerde ideologieën, en de ongelijkheden tussen glinsterende centra en vergeten periferieën. Ik schilder universele, niet-geografische steden als metafoor voor de menselijke conditie: plaatsen die de hoop, littekens en spanningen van onze tijd met zich meedragen.