Na een kankerdiagnose te hebben overwonnen, wendde mixed-media kunstenaar Stephanie Dillon zich tot de schilderkunst als een helende taal en ontdekte ze haar levenswerk. Als autodidact gebruikt ze gevonden materialen, acrylverf en felle kleuren om pijn en dankbaarheid te transformeren in dynamische, rijk getextureerde composities. Elk doek draagt een verborgen woord, met de hand geschilderd op de achterkant, dat haar intentie verankert en het verhaal van het werk inspireert. Haar kenmerkende Untitled-serie bestaat uit werken die ze bewust zonder titel laat; Dillon weigert haar werken een naam te geven en nodigt kijkers en verzamelaars uit om er hun eigen betekenis en verbanden aan te verbinden. Door middel van haar kunst viert ze de kracht van creativiteit om te helen, te verbinden en hoop te geven.