Als conceptueel beeldend kunstenaar onderzoek ik in mijn werk "de dichtheid van het bestaan" en construeer ik een visuele filosofie van leven, tijd en waarneming. Mijn praktijk beweegt zich langs twee sporen: zwart-witwerken destilleren de essentie door middel van structuur en licht, en onderzoeken tijd en geest, zoals in Ink-Bone. Kleurenwerken brengen het emotionele spectrum van het bestaan in kaart; kleur is een vitale zintuiglijke dimensie, die vastlegt wat grijstinten niet kunnen – zoals de piek van vitaliteit in A Moment in Cyan. Samen vormen ze een complete syntaxis: monochroom als het reflecterende skelet, kleur als het perceptuele vlees. Beide paden komen samen om stille bewijzen van de waardigheid en onderlinge verbondenheid van het leven onder vergankelijke oppervlakken vast te leggen. Al mijn werk streeft naar een "poëtische onderbouwing", het opbouwen van een visueel archief voor het efemere en het marginale.