John Kingerlee, een autodidactische schilder uit Ierland, maakt zijn eigen verf en laat zich inspireren door het leven in de ruige uithoeken van Ierland. Zijn stijl combineert op dynamische wijze abstractie en landschap, waarbij de grenzen tussen figuratie en verbeelding vervagen met gebarentechnieken die geworteld zijn in expressieve, intuïtieve verkenning. Zijn schilderijen roepen een gevoel van verwondering op en nodigen de kijker uit zich te verliezen in het wonder van het zien en zijn, waarbij ze de meditatieve vreugde en onvoorspelbaarheid van creatief toeval vastleggen. William Zimmer, 25 jaar lang kunstcriticus voor de New York Times, schreef een belangrijk essay over John Kingerlees 'Head'-schilderijen. Hij schreef: "Het zijn portretten van de gewone man... ze zijn boeiend omdat ze tegelijkertijd spookachtig en koppig zijn, innemend stoïcijns en verwachtingsvol... ze stralen uit hun omgeving: ruwe, opgebouwde geschilderde oppervlakken die resoneren met het ruige landschap van het Beara-schiereiland in West-Cork, Ierland. Uiteindelijk maakt volharding Kingerlees hoofden heroïsch."