De sporen van aquarelleren gaan terug tot de Egyptische en Byzantijnse periode, waar het werd gebruikt voor het illustreren van manuscripten. Het kwam op in de Renaissance toen kunstenaars een vrijere en snellere methode nodig hadden om hun waarnemingen vast te leggen; in deze periode werd aquarelverf een kunstmedium en niet langer alleen een praktische methode voor versiering of illustratie.
In de tweede helft van de 18e eeuw populariseerde de aquarelkunst in Engeland de landschaps- en topografische aquarelkunst, waarbij schilders de authenticiteit van het landschap konden kopiëren. Later namen kunstenaars zoals William Turner de methode over en creëerden grote meesterwerken met aquarelverf terwijl ze benijdenswaardige thema's en stemmingen in de schilderijen weergaven.
In de 19e eeuw werd aquarelleren echter meer ingeburgerd als een aparte en gewaardeerde grafische kunstvorm met tentoonstellingen en verenigingen. In de huidige tijd wordt aquarel geprezen om zijn waarde als doorschijnendheid en vloeibaarheid, die de kunstenaars het beste platform bieden om mee te spelen.
Alles heeft zijn voor- en nadelen. Ook al is aquarel een van de meest gebruikte technieken onder kunstenaars, het is het beste om de sterke punten en de nadelen te begrijpen om het onder de knie te krijgen!
- Sterke punten:
- Doorschijnendheid: Lichtheid en helderheid worden zeer gewaardeerd in aquarelverf. De ondoorzichtige kwaliteit van het pigment zorgt ervoor dat gereflecteerd licht door het papier en het pigment kan gaan om briljante, lichtgevende kleuren te produceren.
- Mengbaarheid: Aquarel is vooral geschikt voor vloeiende overgangen of overvloeiing, zoals te zien is in het kunstwerk hierboven. Dit kan delicate veranderingen van toon creëren die moeilijk te bereiken zijn met andere soorten kunstmedia.
- Draagbaarheid: Aquarelmaterialen zijn beter transporteerbaar en vereisen minder voorbereiding en schoonmaak in vergelijking met olieverf en acrylverf, die geschikt zijn voor en plein air en reizen.
- Nadelen:
- Controle: De belangrijkste zwakte is dat aquarel flexibel is, wat betekent dat als de kunstenaar een fout maakt, het bijna onmogelijk is om de fout te herstellen zonder het papier aan te tasten.
- Voorspelbaarheid: Aquarel is erg grillig. Het gedrag van kleuren, bijvoorbeeld hoe ze zich vermengen op het papier of hoe ze eruit komen te zien als ze eenmaal gedroogd zijn, is niet altijd zoals verwacht.
- Duurzaamheid: Aquarelverf bederft meer dan olieverf of acrylverf en is gevoelig voor direct zonlicht waardoor de aquarelverf na verloop van tijd kan vervagen. Inlijsten achter glas met UV-bescherming moet ook goed zijn om het kunstwerk te beschermen.
Toch wordt het door veel kunstenaars gebruikt vanwege de flexibiliteit en het feit dat je er zeer delicate en impressionistische schilderijen mee kunt maken.
Veel kunstenaars zijn beroemd geworden door het gebruik van aquarel, elk met zijn eigen kenmerken. J.M.W. Turner is een van de bekendste schilders, gekenmerkt door zijn vermogen om licht en kleur met grote intensiteit uit te drukken. Zijn technieken waren onconventioneel en hielpen hem om te laten zien dat er meer gedaan kon worden met waterverf.
Een andere prominente aquarellist is Winslow Homer, die vooral wordt geassocieerd met de krachtige en realistische weergave van het Amerikaanse landschap. Sommige van zijn werken schilderden het leven aan zee en geharde geesten van mensen die de hardheid van de natuur belichaamden. Hij stond bekend om zijn uitmuntende beheer van licht en delicate penseelstreken om zelfs de fijnste details van zowel figuren als de omgeving weer te geven.
Georgia O'Keeffe maakte in haar beginjaren ook aquarellen en een serie abstracte schilderijen die een belangrijke fase in haar artistieke ontwikkeling werden.
Onder andere de volgende kunstenaars hebben de ontwikkeling van de aquarelschilderkunst beïnvloed, hoewel ze met unieke stemmen en visies kwamen.