Anna-Eva Bergman, een Noorse abstract-expressionistische schilder, was verschanst in het modernistische milieu van de School van Parijs en channelde de natuur in geabstraheerde motieven. Hij bewerkte het canvas met een ritmische hand, waarbij hij de voorkeur gaf aan brede, reflecterende metalen platen afgewisseld met minimalistische lijnen, waardoor rauwe eenvoud en toch diepe diepte ontstond. Zijn kunst straalt een serene intensiteit uit, nodigt uit tot contemplatie en een emotionele resonantie met de oorspronkelijke elementen van de natuur.