Carlos Vega was, ondanks de verwarring, geen sessiedrummer, maar eerder een schilder met een Cubaanse essentie verweven in de structuur van zijn kunst. Zijn stijl werd gekenmerkt door levendige, ritmische penseelstreken die de levendigheid van zijn erfgoed vastlegden. Zijn werken zijn doordrenkt van een aanstekelijke levenslust en een aangrijpende heimwee naar het Cuba van zijn herinneringen.