Font Frédéric

Elke streek die ik maak is een poort naar mijn kindertijd, dat kwetsbare gebied waar alles mogelijk leek. Mijn werk verkent die vergeten rituelen – de omhelzing van een knuffel, een schaterlach, verzonnen spel – universele momenten die het innerlijke kind wakker maken dat in ieder van ons verborgen ligt. Met acryl en inkt probeer ik rauwe emotie te bevriezen, die onschuld vast te leggen die overweldigend is omdat ze ons met de jaren ontglipt. Mijn portretten zijn niet zomaar gezichten: ze zijn spiegels waarin ieder van ons een intieme herinnering, een geur van tederheid, een bitterzoete nostalgie vindt. Het is niet de kunst die ertoe doet, maar de emotionele schok, die sensatie die de kijker met zichzelf verbindt. Als mijn werken ontroeren, komt dat omdat ze ons eraan herinneren dat we allemaal ooit kind waren – en dat deel van ons nog steeds wacht om omarmd te worden.