José María Sicilia, een Spaanse abstractionist die in de artistieke sferen van Parijs en Sóller woont, gebruikt de krachtige taal van de schilderkunst om zijn visie te verwoorden. Hij combineert doorschijnende tinten en texturen in een dans van licht en schaduw, waardoor een symfonie van vormen ontstaat die de vlakheid van het canvas lijken te tarten. Zijn werk resoneert met de kijkers en wekt diepe emoties van rust op, vermengd met een subtiele onrust, alsof hij geheimen uit de diepten van abstractie fluistert.